بازی روزگار

آنکه با زندگی می سازد زندگی را می بازد/ با زندگی نساز زندگی را بساز

(پست ثابت)

نوشته شده در دوشنبه ۱۹ فروردین۱۳۹۲ساعت 15:6 توسط فافا|

نوشته شده در شنبه ۱۲ اردیبهشت۱۳۹۴ساعت 18:3 توسط فافا|

 

از زلزله و عشق خبر کس ندهد

آن لحظه خبر شوی که ویران شده ای ...

__ شفیعی کدکنی __

 

 

نوشته شده در جمعه ۱۱ اردیبهشت۱۳۹۴ساعت 1:32 توسط فافا|

آموخته ام که وابسته نباید شد، نه به هیچکس، نه به هیچ رابطه ای!

و این لعنتی، نشدنی ترین کاری بود که آموخته ام ...

 

نوشته شده در پنجشنبه ۱۶ بهمن۱۳۹۳ساعت 11:49 توسط فافا|

عشق انسان را داغ میکند و دوست داشتن انسان را پخته میکند!

هرداغی روزی سرد میشود ولی هیچ پخته ای دیگرخام نمیشود....

 

نوشته شده در پنجشنبه ۱۶ بهمن۱۳۹۳ساعت 11:47 توسط فافا|

بزرگترين خيانت را همين فيلمها و کتابها به ما کرده اند ..!

به ما قبولانده اند که روزی اتفاقی ميفتد .

 

نوشته شده در سه شنبه ۱۴ بهمن۱۳۹۳ساعت 0:28 توسط فافا|

دلتنگ که می شوی

هرکاری از دستِ بی چاره ات بر می آید

مثلا گوشی را برمیداری

یک پیامِ کوتاه

یک من هنوز هم اینجا

دلم آنجاییست که تو هستی

دلتنگ که می شوی فال می گیری

چشمانت را می بندی

می گویی : می شود بگویی او هم دلش تنگ هست ؟

و حافظ هم که انگار

دلش به حالِ بی قراریت سوخته است می گوید :

( یوسفِ گمگشته باز آید به کنعان غم مخور )

و همانجاست که می باری و در دل می گویی

یوسفِ من اصلا گم نشده حافظ جان

یوسفِ من جایی حوالیِ همین نزدیکی ها

مرا گم کرده

دلتنگ که می شوی می فهمی

همه ی این روزها که با خودت گفتی

- یادم تو را فراموش -

بیشتر معنایش برایت این بوده

یادم احساسم را فراموش

یادم دلم را فراموش

بی آنکه بدانی این ها فراموش نمی شوند

ساکت می شوند

آرام می گیرند،آتش می زنند ...

.

عادل دانتیسم


نوشته شده در شنبه ۱۱ بهمن۱۳۹۳ساعت 19:40 توسط فافا|

کل زندگیمان را خاطرات برداشته و دل دور انداختن هیچ کدام شان را نداریم ،

داریم له می شویم زیر آوار این همه خاطره ...

کاش می شد خاطره ها را مثل پنبه زد،

کاش اصلا یک آدم هایی بودن مثل همین پنبه زن ها که با کمانشان می آمدند

توی کوچه پس کوچه ها... سر ِظهرِ خلوت شهر....

و دست شان را می گذاشتند کنار دهان شان و داد می زدند:


آآآآآآآآآی خاطره می زنیم .


بعد تو صدایشان می کردی می آمدند توی حیاط، لب حوضی ، باغچه ای ، جایی می نشستند

و تو بغل بغل خاطره می ریختی جلوی شان،

خاطره ی مرگ عزیزهایت....تنهایی هایت،...
 

گریه هایت، ...

غصه خوردن هایت،

خاطره ی رفتن دوست و آشنایت همه را می ریختی جلوی خاطره زن

و او هی می زد، هی می زد، آن قدر که خاطره ها را تکه تکه می کرد، تکه تکه.....

آن قدر که پودر می شدند، ریز می شدند تو هوا،

مثل غبار که باد بیاید برشان دارد و با خود ببرد به هر کجا که می خواهد...


بعد تو یک لیوان چای خوش رنگ تازه دم

می آوردی برای خاطره زن و می گفتی :

نوش جان سبک شدم راحتم کردی از دست این همه خاطره...

و از خاطرات خوش برای شبهای سردمان رواندازی گرم میدوخت پر از امنیت

نوشته شده در چهارشنبه ۸ بهمن۱۳۹۳ساعت 23:48 توسط فافا|

غم ها ارزش جنگیدن ندارند !

رهایشان کنید ...

غم ها آنقدر خسته اند ،

که با کمترین بی توجهی ،

از پای در می آیند ...

پس برای شادی بغل باز کنید ،

و با امید زندگی کنید ... !

 

نوشته شده در دوشنبه ۶ بهمن۱۳۹۳ساعت 22:38 توسط فافا|

نوشته شده در دوشنبه ۶ بهمن۱۳۹۳ساعت 12:53 توسط فافا|

نوشته شده در جمعه ۱۹ دی۱۳۹۳ساعت 17:30 توسط فافا|

نوشته شده در جمعه ۱۹ دی۱۳۹۳ساعت 17:29 توسط فافا|

نوشته شده در جمعه ۱۹ دی۱۳۹۳ساعت 17:28 توسط فافا|

نوشته شده در دوشنبه ۸ دی۱۳۹۳ساعت 0:40 توسط فافا|

نوشته شده در شنبه ۶ دی۱۳۹۳ساعت 21:7 توسط فافا|

نوشته شده در شنبه ۶ دی۱۳۹۳ساعت 21:4 توسط فافا|

نوشته شده در شنبه ۶ دی۱۳۹۳ساعت 21:3 توسط فافا|

نوشته شده در چهارشنبه ۳ دی۱۳۹۳ساعت 23:30 توسط فافا|

نوشته شده در چهارشنبه ۳ دی۱۳۹۳ساعت 23:29 توسط فافا|

نوشته شده در سه شنبه ۲ دی۱۳۹۳ساعت 18:29 توسط فافا|

نوشته شده در جمعه ۲۸ آذر۱۳۹۳ساعت 17:58 توسط فافا|

دخترکان این دیار کاش بدانند

دختر بودن و انسان ماندن

چه حرمت ها دارد !

کاش بدانند

امید از چشمانشان

شوق از خنده هایشان

و عشق از بودنشان

آغاز می شود

دخترکان این دیار کاش بدانند

هر رنگی شدن

افتخار نیست

هر کلامی را با هر اَدایی بیان کردن

نشانه ی آزادی آزاد بودن نیست

کاش می دانستند

اعتماد _ تکیه گاه _ حامی

از دامنِ یک دختر می آید

از دامنِ یک مادر

یک زن

دخترانِ سرزمینِ من

کاش

کاش

کاش می دانستند ...

.

عادل دانتیسم

نوشته شده در شنبه ۲۲ آذر۱۳۹۳ساعت 12:52 توسط فافا|

شيوه نفوذ بعضي آقايان به قلمرو خانمها:

اول که مي آيند خواستگاري, جزو خزندگانند,

بعد که دوران نامزدي مي شود, به قالب چرندگان در مي آيند,

وقتي ازدواج مي کنند, مي شوند از تيره درندگان!!

کمي که ميگذرد, شلوارشان دو تا ميشود و در گروه دوزيستان قرار ميگيرند,

براي اينکه خانمشان را گول بزنند, مدتي جزو نرم تنان مي شوند,

زن که به آنها شک ميکند, مي روند در لاک سخت پوستان,

اوضاع که خراب مي شود, مي روند در قالب پرندگان, و از خانه بال مي گشايند و مي روند.

نوشته شده در پنجشنبه ۲۰ آذر۱۳۹۳ساعت 19:29 توسط فافا|

راست می گفتی بانو
 
دل دادگی آنقدرها هم که فکرش
 
را می کردیم ساده نبود ...
 
ساده نیست .
 
 
دل که می دهی
 
انگار خودت را دو دستی
 
تقدیمِ او - یِ قصه کرده ای
 
 
بخندد... می خندی

اشک بریزد... اشک نمی ریزی... سِیل می باری

سرد باشد... مرداد با همه ی گرمایش به حالت برف می بارد

.

و انـتـــظار

امان از این انتظار کــِ می شود

کارِ هر روزه که هیچ

کارِ هر ثـانیه ات
 
.

ســـاده نیست ... !
 

عادل دانتیسم
نوشته شده در پنجشنبه ۲۰ آذر۱۳۹۳ساعت 11:51 توسط فافا|

نوشته شده در سه شنبه ۱۸ آذر۱۳۹۳ساعت 14:34 توسط فافا|

ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺯﻧﮓ ﻧﺰﻥ ﻭ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻧﺪﻩ

ﮐﺠﺎﯾﯽ؟

ﻧﮕﺮﺍﻧﺖ ﺷﺪﻡ

ﮐﺎﻓﯿﻪ ﯾﻪ ﺑﺎﺭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﯼ !

ﺑﺎ ﻫﯿﭻ ﮐﺲ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﯾﻪ ﺑﺎﺭ،ﺯﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﻧﻼﯾﻨﻪ ﭼﺖ ﻧﮑﻦ

ﺍﮔﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺑﺎﺕ ﺣﺮﻑ ﺑﺰﻧﻪ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﻤﯿﺸﺪ،

ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭﻧﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻘﺪﻣﻪ ﯾﻬﻮﯾﯽ ﺭﻓﺘﻦ ﻧﺮﻭ

ﺍﮔﺮ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺖ ﭘﯿﺸﺖ ﻣﯿﻤﻮﻧﺪﻥ،

ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻧﮑﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻩ،

ﭼﻮﻥ ﺍﮔﻪ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﺕ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯿﮑﺮﺩ،

ﺑﻪ ﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﻓﺮﻭﺧﺘﺖ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﮔﺸﺖ ﻧﺪﻩ

ﺗﻮ ﺑﺎﺯﯾﭽﻪ ﺩﺳﺖ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﯿﺴﺘﯽ .

ﺑﺎﮐﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻬﺖ ﺑﺪﯼ ﮐﺮﺩ ﺑﺨﺎﻃﺮﺍﯾﻨﮑﻪ ﺩﻭﺳﺶ ﺩﺍﺭﯼ ﺑﻪ ﺁﺳﻮﻧﯽ ﺁﺷﺘﯽ ﻧﮑﻦ

ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻥ ﻣﻘﺼﺮﻩ ﻭﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭﺗﻮ ﻣﯿﺪﻭﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﺣﻘﺖ ﺑﺪﯼ ﻧﻤﯽ ﮐﺮﺩ

ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﺳﺨﺘﻪ ﻭﻟﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﻗﻠﺒﯽ ﻗﻮﯼ ﻭﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﻗﻮﯼ ﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯽ

ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺑﺸﻨﻮ ﺗﻮ ﺑﺎ ﺍﯾﻨﮑﺎﺭ ﺑﻪ ﻧﻔﺴﺖ ﻋﺰﺕ ﻣﯿﺒﺨﺸﯽ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺘﺖ ﺭﻭ ﺣﻔﻆ ﻣﯿﮑﻨﯽ

ﯾﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻪ ﺗﻮ ﺧﺪﺍ ﻧﯿﺴﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﮐﺴﯽ ﺗﻮﺑﻪ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﮕﯽ ﺑﺎﺯ ﺁﯾﺪ ...

نوشته شده در سه شنبه ۱۸ آذر۱۳۹۳ساعت 11:23 توسط فافا|

نوشته شده در پنجشنبه ۱۳ آذر۱۳۹۳ساعت 16:26 توسط فافا|

بعضی ها.......؛

شبیه عطر بهار نارنجی هستند در کوچه پس کوچه های پیچ در پیچ دلت،

نفس میکشی...؛

آنقدر عمیق؛ که عطر بودنشان را تا آخرین ثانیه ی عمرت؛ در ریه هات ذخیره کنی...؛

 

بعضی ها.....؛

شبیه ماهی قرمز کوچکی هستند که افتاده اند در تنگ بلورین روزگارت؛

جانت را با جان و دل در هوایشان؛تازه میکنی...؛

 

بعضی ها....؛

بعضی ها؛

آرامش مطلقند؛

لبخندشان...؛

تلآلو برق چشمانشان؛

صدای آرامشان...؛

اصلِ کار، تپش قلبشان...؛

انگار که یک دنیا آرامش را به رگ و ریشه ات تزریق میکند ...؛

و آنقدر عزیزند؛

آن قدر بکرند؛

که دلت نمی آید حتی یک انگشتت هم به آنها بخورد...؛

میترسی تمام شوند و تو بمانی و یک دنیا حسرت...؛

 

بعضی ها.....؛

بودنشان...؛

همین ساده بودنشان...؛

همین نفس کشیدنشان؛

یک عالمه لبخند می نشاند روی گوشه لبمان...؛

 

اصلا خدا جان؛

در خلقت بعضی ها؛ سنگ تمام گذاشته ای ...!!!!

سایه شان کم نشود از روزگارمان....؛

و من چقدر دوست دارم اين "بعضي هارو"...

نوشته شده در چهارشنبه ۱۲ آذر۱۳۹۳ساعت 12:27 توسط فافا|

 

نوشته شده در سه شنبه ۱۱ آذر۱۳۹۳ساعت 13:32 توسط فافا|

نوشته شده در یکشنبه ۲ آذر۱۳۹۳ساعت 1:8 توسط فافا|


آخرين مطالب
» خدای خوبم هزاران بار شکر می گویمت
» خدایا آخر قصه همه خوب باشه
» زلزله ی عشق ...
» داشتم زندگیمو میکردم ...
» هیچ پخته ای دیگرخام نمیشود...
»
» یادم دلم را فراموش
» کاش می شد خاطره ها را مثل پنبه زد...
» سعی می کنم...
» همیشه باید یه جای کار بلنگه :(
Design By : Pars Skin